Muhammet Akif Kıroğlu
Yağmur eskisi gibi yakmıyor senliğimi, Daha bir şefkatli okşuyor başımı bugün Bir alev yüzyıl gibi yutsaydı benliğimi Gök kubbe ağlamazdı, çekmezdi bunca hüzün Her tanesi sarsardı ruhumun tepesini Vurdukça efkarı, gençliğimin kaynayarak Allah'ım al eline şu kader tepsisini Dök külleri başımdan, öleyim yaşayarak Pencereme dayandı ruhumun takırtısı Acının her zerresi yağıyor bin feryatla Sitem etti kalbimde, Sus Allah'ın belası, Nasıl geçer bir ömür sendeki bu inatla Sor yağan dertlerime damla damla hecele Şakaklarıma vuran acının sesidir bu Hikayemi duyup da hemen koşma ecele Çünkü gökten yağar insan, acı misliyle su
2 yorum
Asabi Balon · Nisan 17, 2021 12:22 am tarihinde
14’lü hece ölçüsü yerine 7’li kullanılması yapıyı daha ahenkli kılabilirdi diye düşünüyorum.
Şiirin genel akışını beğendim. Yer yer iç ahenk kaçırılmış. Bazı yerlerde hece ölçüsü kaçırılmış gibi duruyor. Betimlemeler karışık verilmiş.
Şaire sormak istediğim bir soru “Allah’ım al eline şu kader tepsisini” satırında kader tepsisini alan kişiye karşı bir ünlem mi var yoksa Allah’a bir nida mı?
M.Akif · Nisan 17, 2021 2:42 am tarihinde
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. Şiir içerisinde birden fazla anlama gelebilecek yerler bulunmaktadır. Bunları bilerek virgül ile ayırmadım. Yorum siz değerli okurun insiyatifine bırakılmıştır.